-
1 комната
das Zímmer s, =больша́я, просто́рная, те́сная, све́тлая, тёмная ко́мната — ein gróßes, geräumiges, énges, hélles, dúnkles Zímmer
сосе́дняя ко́мната — Nébenzimmer
проходна́я ко́мната — Dúrchgangszimmer
иска́ть, снима́ть, сдава́ть ко́мнату — ein Zímmer súchen, míeten, vermíeten
убира́ть, подмета́ть ко́мнату [в ко́мнате] — das Zímmer áufräumen, fégen
прове́тривать ко́мнату — das Zímmer lüften
войти́ в ко́мнату — ins Zímmer (ein)treten [das Zímmer betréten]
сиде́ть в ко́мнате — im Zímmer sítzen
вы́йти из ко́мнаты — das Zímmer verlássen [aus dem Zímmer hináusgehen]
расха́живать по ко́мнате — im Zímmer áuf und áb géhen
У него́ отде́льная ко́мната. — Er hat ein éigenes Zímmer [ein Zímmer für sich].
Э́та ко́мната выхо́дит на юг. — Díeses Zímmer liegt nach Süden.
ко́мната обста́влена со вку́сом. — Das Zímmer ist mit Geschmáck [geschmáckvoll] éingerichtet.
-
2 выходить
несов.; сов. вы́йти1) из помещения, из леса и др. - с указанием куда, откуда géhen ging, ist gegángen откуда л. aus D, в направлении от говорящего hináus|gehen ↑, к говорящему heráus|gehen ↑; в повседн. речи тж. ráusgehen ↑, приближаясь к кому / чему л. kómmen kam, ist gekómmen; без указания куда тж. verlássen / er verlässt, verlíeß, hat verlássen / откуда л. → AОн вы́шел в прихо́жую, в сад. — Er ging auf den Flur, in den Gárten (hináus).
Он вы́шел на у́лицу. — Er ging auf die Stráße.
Он вы́шел из ко́мнаты на балко́н. — Er ging aus dem Zímmer auf den Balkon [-'kɔŋ].
Когда́ мы стоя́ли у подъе́зда, из до́ма вы́шел како́й то мужчи́на. — Als wir am Éingang stánden, ging [kam] aus dem Haus ein Mann heráus.
Мне ну́жно ненадо́лго вы́йти. — Ich muss für kÚrze Zeit hináus(géhen).
Из ле́са вы́шел мужчи́на. — Aus dem Wald kam ein Mann.
Учи́тель вы́шел из кла́сса. — Der Léhrer verlíeß die Klásse. / Der Léhrer ging hináus.
Мо́жно вы́йти? вопрос к учителю — Darf ich mal hináus?
Су́дно выхо́дит из по́рта. — Das Schiff verlässt den Háfen.
Арти́сты вы́шли на сце́ну. — Die Scháuspieler betráten die Bühne.
выходи́ть за́муж — héiraten; см. тж. замуж
выходи́ть из мо́ды — aus der Móde kómmen; см. тж. мода
выходи́ть из положе́ния — éinen Áusweg fínden
выходи́ть на пе́рвое ме́сто — auf den érsten Platz kómmen [vórrücken]
выходи́ть на пе́нсию — in Rénte géhen; см. тж. пенсия
2) из автобуса, вагона и др. áussteigen stieg áus, ist áusgestiegen, при указании из чего тж. stéigen из чего л. aus Dвыходи́ть из авто́буса, из ваго́на — aus dem Bus, aus dem Wágen (áus)stéigen
Вы сейча́с выхо́дите? — Stéigen Sie jetzt áus?
Мы выхо́дим на сле́дующей остано́вке, у вокза́ла, у ры́нка. — Wir stéigen an der nächsten Háltestelle, am Báhnhof, am Markt áus.
3) пройдя какой-л. путь, оказаться где-л.kómmen ↑Мы вы́шли на пло́щадь, пря́мо к теа́тру. — Wir kámen zum Platz, dirékt zum Theáter.
Мы вы́шли из ле́са на поля́ну. — Wir kámen aus dem Wald auf éine Wíese.
4) тк. несов. - об окне, двери и др. géhen ↑Моё окно́, выхо́дит на у́лицу, во двор. — Mein Fénster geht auf die Stráße, auf den Hof.
5) появляться - о книге и др. erschéinen erschíen, ist erschíenen, heráus|kommen ↑Э́тот журна́л выхо́дит ка́ждый ме́сяц. — Díese Zéitschrift erschéint jéden Mónat [kommt jéden Mónat heráus].
Неда́вно вы́шел его́ но́вый рома́н. — Vor kÚrzem ist sein néuer Román erschíenen [heráusgekommen].
На сле́дующей неде́ле на экра́ны выхо́дит но́вый фильм. — Ab nächste Wóche läuft ein néuer Film.
Из него́ вы́шел хоро́ший программи́ст. — Aus ihm ist ein gÚter Programmíerer gewórden.
Из э́той тка́ни вы́йдет краси́вое пла́тье. — Aus díesem Stoff wird ein schönes Kleid.
Из э́того ничего́ не вы́йдет. — Daráus wird nichts.
Всё вы́шло совсе́м ина́че. — Álles kam ganz ánders.
-
3 из
предлог1) (откуда, из чего) aus, vonиз ко́мнаты — aus dem Zímmer
по́езд пришёл из Москвы́ — der Zug kam von [aus] Móskau
вы́резка из газе́ты — Áusschnitt m aus éiner Zéitung, Zéitungsausschnitt m
из э́того, из того́ — daráus
стреля́ть из ружья́ — mit dem Gewéhr schíeßen (непр.)
2) ( из числа) vonка́ждый из нас — jéder von uns
оди́н из двух — éiner von béiden
оди́н из мои́х учителе́й — éiner von méinen Léhrern
3) ( для обозначения материала) ausиз де́рева — aus Holz
4) ( для обозначения происхождения) ausон ро́дом из Ки́ева — er stammt aus Kíew, er ist aus Kíew gebürtig
он из рабо́чих — er stammt aus éiner Árbeiterfamilie
5) ( по причине) aus, vorиз стра́ха — vor Angst, vor Schrécken
из любопы́тства — aus Néugierde
из любви́ к иску́сству — aus Líebe zur Kunst
••из го́да в год — jahráus, jahréin, von Jahr zu Jahr
изо дня́ в день — tagáus, tagéin, von Tag zu Tag
из э́того ничего́ не вы́йдет — daráus wird nichts
вы́йти из мо́ды — aus der Móde kómmen (непр.) vi (s)
вы́йти из употребле́ния — áußer Gebráuch kómmen (непр.) vi (s)
потеря́ть и́з виду — aus den Áugen verlíeren (непр.) vt
вы́пустить из рук — aus den Händen lássen (непр.) vt; fállen lássen (непр.) vt ( уронить)
-
4 уезжать
несов.; сов. уе́хать1) откуда wégfahren er fährt wég, fuhr wég, ist wéggefahren с кем-л. mit D (куда-л. не употр.), fórt|fahren ↑ (куда-л. не употр.); об отъезде áb|reisen (s); обыкн. о длительной поездке verréisen (s); покидать какое-л. место verlássen er verlässt, verließ, hat verlássen откуда из чего-л. → A (указание обязательно); куда-л. с какой-л. целью fáhren ↑, в путешествие, в поездку réisen ↑На́ши го́сти вчера́ уе́хали. — Únser Besúch ist géstern wéggefahren [fórtgefahren, ábgereist].
Его́ нет, он уе́хал. — Er ist nicht da, er ist wéggefahren [verréist].
Он вчера́ уе́хал из Берли́на. — Er ist géstern von Berlín ábgereist.
Мы реши́ли уе́хать из э́того го́рода. — Wir entschlóssen uns, díese Stadt zu verlássen [aus díeser Stadt wégzufahren].
За́втра я уезжа́ю на кани́кулы, к роди́телям. — Mórgen fáhre ich in die Féri|en, zu méinen Éltern.
Он уе́хал в Берли́н, в США, в Австрию, в Израи́ль. — Er ist nach Berlín, in die USA, nach Österreich, nach Ísrael gefáhren.
Он уе́хал с друзья́ми на юг. — Er ist mit séinen Fréunden nach dem Süden gefáhren [geréist].
Он уе́хал отдыха́ть, лечи́ться. — Er ist zur Erhólung, zur Kur gefáhren [geréist].
2) за кем / чем-л. jmdn., etw hólen fáhren ↑; что-л. делать fáhren ↑ + InfinitivОн уе́хал за свои́ми веща́ми, за ребёнком. — Er fuhr séine Sáchen, sein Kind hólen.
Он уе́хал за биле́тами [покупа́ть биле́ты]. — Er fuhr die Fáhrkarten besórgen.
3) находиться, быть где-л. какое-л. время seinЛе́том мы обы́чно уезжа́ем на да́чу. — Im Sómmer sind wir gewöhnlich auf der Dátsche.
Я уезжа́л на кани́кулы к роди́телям. — Ich war in den Féri|en bei méinen Éltern. / Ich verbráchte die Féri|en bei méinen Éltern.
Он с утра́ уе́хал в университе́т. Позвони́те ему́ туда́. — Er ist seit dem Mórgen in der Universität. Rúfen Sie ihn dort án.
-
5 выписать
1) ( сделать выписки) áusschreiben (непр.) vt, Áuszüge máchenя вы́писал себе́ не́сколько цита́т — ich schrieb mir éinige Zitáte aus
2) ( тщательно написать) sórgfältig áusschreiben (непр.) vt; sórgfältig málen vt ( на картине)3) ( сделать письменный заказ) bestéllen vt, sich (D) kómmen lássen (непр.) vtвы́писать газе́ту — die Zéitung abonníeren
4) ( кого-либо к себе) bríeflich hérbestellen vtя вы́писал свою́ мать из дере́вни — ich ließ méine Mútter aus dem Dórfe zu mir kómmen
5) (вычеркнуть из списков и т.п.) aus der Líste stréichen (непр.) vtвы́писать из домо́вой кни́ги — ábmelden vt
вы́писать из больни́цы — aus dem Kránkenhaus entlássen (непр.) vt
••вы́писать кого́-либо на рабо́ту ( после болезни) — j-m (A) gesúnd schréiben (непр.)
-
6 выпускать
несов.; сов. вы́пустить1) откуда л. lássen er lässt, ließ, hat gelássen кого л. A, из чего-л. aus D, в in A, с уточнением направления: сюда, к говорящему heráus|lassen ↑, туда, от говорящего hináus|lassen ↑выпуска́ть пти́цу из кле́тки — den Vógel aus dem Báuer (heráus)lássen
Вы́пустить соба́ку! — Lass den Hund heráus [hináus]!
Институ́т выпуска́ет высококвалифици́рованных специали́стов. — Die Hóchschule bíldet hóchqualifizierte Fáchleute áus.
Э́тот заво́д выпуска́ет холоди́льники. — In díesem Betríeb wérden Kühlschränke hérgestellt [produzíert]. / Díeser Betríeb stéllt Kühlschränke hér [produzíert Kühlschränke].
Э́та гру́ппа вы́пустила но́вый диск, но́вый альбо́м. — Diese Gruppe hat eine neue CD [tseː'deː], ein néues Álbum produziert.
выпуска́ть кни́ги, газе́ты, журна́лы — Bücher, Zéitungen, Zéitschriften heráusgeben
-
7 ἜΧω
ἜΧω (vgl. ὄχος, vehi, u. s. Savelsberg diss. inaug. quaest. lezic. de radicibus graecis, der die Wurzel FΕΧ nachweis't); ἔχεισϑα, Theogn. 1316; conj. ἔχῃσϑα, Il. 19, 180; imperf. εἶχον, ep. ἔχον, alexandrinisch εἴχοσαν, = εἶχον, Posidipp. 6 (V, 209); ἔχεσκον, Hom. u. Her. 6, 12; fut. ἕξω, med. ἕξομαι, Soph. O. R. 891, u. σχήσω, bes. in der Bdtg halten, bei Hom. häufiger als ἕξω, bei den Tragikern seltener als dieses, Aesch. Eum. 662 Pers. 732 Soph. El. 216 Ai. 669 Eur. I. A. 1365; die Form σχήσῃσϑα H. h. Cer. 367, auch σχήσεισϑα geschrieben, entspricht dem conj. aor. δεσπόσσῃς; – tut. med. σχήσομαι, Ar. Av. 1335; aor. ἔσχον (nie ohne Augm.), alexandrinisch auch ἔσχα, Inscr. 1030, inf. σχεῖν, ep. σχέμεν, conj. σχῶ, opt. σχοίην, imperat. σχές, Soph. El. 1013, u. σχέ, orac. bei Schol. Eur. Phoen. 641, l. d. (vgl. παρέχω); med. ἐσχόμην, σχέσϑαι, σχέτο, Il. 7, 248. 21, 345, sonst immer mit dem Augm.; perf. ἔσχηκα (ὄχωκα nur in Zusammensetzungen erhalten, wie συνοχωκότε, s. συνέχω) u. ἔσχημαι, aor. pass. ἐσχέϑην. Vgl. noch Giese Aeol. Dial. S. 245 ff, S. auch ἴσχω, σχέϑω, und die Composita; – 11 halten, haben, u. zwar zunächst – al sassen, tragen, was die Alten durch βαστάζω, φέρω erklären, πεμπώβολα χερσίν Il. 1, 463, σκῆπτρα δὲ κηρύκων ἐν χέρσ' ἔχον 18, 105, ἔχε δὲ στεροπὴν μετὰ χερσίν 11, 484; ἐν χερσὶν βόμβυκας Aesch. frg. 51; οὐ γὰρ ἔχω χεροῖν βελέων ἀλκάν Soph. Phil. 1135; übertr., ἐν χειρὶ τῇ σῇ πάντ' ἔχεις Eur. El. 610, s. unten 5); – ἐπ' ὤμων πατέρ' ἔχων Soph. frg. Laoc. 3, 2, wie τὸ δῶρον ἀμφὶ φαιδίμοις ἔχων ὤμοις Niptr. 5, 4; so von Kleidern u. Waffen, εἷμα δ' ἔχ' ἀμφ' ὤμοισι Il. 18, 538; auch παρδαλέην ὤμοισιν ἔχων, 3, 17; ἐπὶ τὸν ὦμον, Xen. An. 6, 3, 25; στολὴν ἀμφὶ σῶμα, Eur. Hel. 561; χιτῶνας Xen. An. 1, 5, 8; τρίβωνας Dem. 54, 34; πρόσϑεν δ' ἔχεν ἀσπίδα Il. 13, 157; von Pferden ζυγὸν ἀμ φὶς ἔχοντες Od. 3, 486; αἰχμήν, σάκος, Aesch. Spt. 511. 624 u. sonst; ähnlich auch πολιὰς ἔχω (τρίχας), ich habe graue Haare, Aesch. 1, 49. – So ist auch Od. 1, 53 erklärt worden, wo von Atlas gesagt wird ἔχει δέ τε κίονας αὐτὸς μακράς, αἳ γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἀμ φὶς ἔχουσιν, er hält die Säulen u. tragt sie, die den Himmel u. die Erde von einander halten; vgl. Hes. Th. 517 Ἄτλας δ' οὐρανὸν εὐρὺν ἔχει; οἱ κίονες τὰ ἐπικείμενα βάρη Arist. Metaphys. 4, 23. Aber in der Homerischen Stelle nimmt man ἔχει besser = er beaufsichtigt, hütet, wie Odyss. 4, 737 καί μοι κῆπον ἔχει πολυδένδρεον. – Κάρη ὑψοῠ, hoch halten, Il. 6, 509. 16, 266; κάρη ὑπὲρ πασῶν, das Haupt über alle erheben, Od. 6, 107. Auch ἐν γαστρὶ ἔχουσα, Her. 3, 32 u. Sp., von den Schwangeren gesagt, ist hierher zu ziehen, wofür γυνὴ ἔχουσα allein gesagt ist 5, 41; vgl. Arist. Polit. 7, 16. – bl halten, bes. festhalten; Il. 9, 209; χειρὸς ἔχων Μενέλαον, ihn bei der Hand haltend, 4, 154; 11, 488; Πάτροκλος ἑτέρωϑεν ἔχεν ποδός 16, 763; ὑπὸ ζυγῷ λόφον Soph. Ant. 292; λαβεῖν καὶ σχεῖν Plat. Theaet. 197 c; ἔχειν τινὰ μέσον, ihn in der Mitte des Leibes gefaßt halten, wie der Ringer, Ar. Nubb. 1047; im pass., ἔχομαι μέσος, Ach. 546; Equ. 388; gefangen halten, τῶν ἀνδρῶν τῶν μὲν διεφϑαρμένων, τῶν δὲ ζώντων ἐχομένων Thuc. 2, 5; so ἔχονται οἱ ἄνδρες Xen. An. 7, 3, 47. Aehnl. auch νίκης πείρατ' ἔχονται ἐν ϑεοῖσιν, sind in der Gewalt der Götter, Il. 7, 102. Anhalten, ἵππους 4, 302, zusammenhalten, σάρκας τε καὶ ὀστέα ἶνες ἔχουσιν Od. 11, 219. – 2) In seiner Hand halten ist im Besitzhaben, besitzen, inne haben: – a) von Göttern, die einen Tempel, ein Land besitzen, als Schutzgottheiten darin walten, Aesch. Βρόμιος δ' ἔχει τὸν χῶρον, Eum. 24 u. öfter; Soph. O. C. 40. 54 Tr. 199; ναούς Eur. Suppl. 2; οἱ τὴν πόλιν ἔχοντες ϑεοί Plat. Legg. IV, 717 a, wie bei Hom. οἳ Ὄλυμπον ἔχουσι, Il. 5, 890, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσι, 21, 267 u. öfter. So auch Thuc. 2, 74 u. Sp., z. B. D. Sic. 20, 7. – bl von Menschen, eine Stadt od. ein Land inne haben, bewohnen, ἀνϑρώπων, οἳ τήνδε πόλιν καὶ γαῖαν ἔχουσιν Od. 6, 177; οἶκον 6, 183; von den Todten, οὖδας ἔχει, 23, 46, er nimmt den Boden ein, bedeckt ihn; οἳ γᾶς ἔσχατον τόπον ἀμφὶ Μαιῶτιν ἔχουσι λίμναν Aesch. Prom. 417; ὁ τὰν Κρῖσαν βο υνόμον ἔχων ἀκτάν Soph. El. 175; Σαλαμῖνος βάϑρον Ai. 135; ähnlich ἔχεις χῶρον οὐχ ἁγνὸν πατεῖν, du stehst auf einem Platz, O. C. 37; Συρίαν Xen. Cyr. 8, 3, 24. Auch von Thieren, τὰ ὄρη ἔχουσιν Xen. Cyn. 5, 12. 24. – c) in Besitz haben als Herrscher; τὸ Κάδμου ἑπτάπυλον ἔχει κράτος Eur. Herc. Fur. 543; σκῆπτρα καὶ ϑρόνους Soph. O. C. 426; τυραννίδα Eur. Phoen. 485. – d) wie bei den Göttern u. den Herrschern der Begriff des Verwaltens u. der Fürsorge hervortritt, so ist ἔχειν κῆπον Od. 4, 737 = die Aufsicht über den Garten haben, ihn besorgen, vgl. oben; πατρώϊα ἔργα, das Land bestellen, 2, 22; πύλαι, ἃς ἔχον Ωραι Il. 5, 749, ἔχειν τὰς ἀγέλας Xen. Cyr. 7, 3, 7; vgl. Il. 24, 280 ἵππους αὐτὸς ἔχων ἀτίταλλε, er pflegte sie u. zog sie auf; bei Dem. 47, 45 ist ἔχειν τὰς δίκας die Gerichte verwalten. – el allgemein vom Besitz, τἀγαϑὸν χεροῖν ἔχοντες Soph. Ai. 944, vgl. Dem. ἔστι γὰρ ἔχειν καὶ τὰ ἀλλότρια, καὶ οὐχ ἅπαντες οἱ ἔχοντες ἔχο υσι τὰ ἑαυτῶν, 7, 26, der Besitz ist nicht ihr Eigenthum; αὐτῷ ταὐτά σοι δίδωμι ἔχειν Eur. Hec. 1276; ὅπως καὶ ἔχοντές τι οἴκαδε ἀφίκοιντο Xen. An. 5, 9, 17, vgl. Cyr. 4, 1, 20, mit Beute; ὁ ἔχων τι, der Etwas hat, Her. 6, 22; οἱ ἔχοντες τὰς οὐσίας Xen. Hell. 5, 2, 7; absolut, ὁ ἔχων, der Reiche, Soph. Ai. 157; Eur. Alc. 58; Xen. An. 7, 3, 28; οἱ οὐκ ἔχοντες, die Armen, Eur. Suppl. 240; ὁ ἔχων neben πλουτῶν entggstzt den ἐν ταῖς ἐσχάταις ἀπορίαις ὄντες Dem. 45, 73. Aehnl. χρέα πολλῶν ταλάντων ἔτ' ἔχων, ausstehende Forderungen habend, Dem. 36, 41, vgl. 37, 12 αἰτιώμενοι πολλῷ πλείονος ἄξια ἔχειν ὧν ἐδεδώκειμεν χρημάτων, auch von Forderungen. Daher πλέον ἔχειν, Vortheil haben, μεῖον ἔχειν, den Kürzern ziehen, Xen. Cyr. 1, 6, 26. 7, 3, 35. – f) hierher gehört auch die Vbdg "zur Frau haben", οὕνεκ' ἔχεις Ἑλένην Od. 4, 569, ἄλοχον Il. 9, 336, vgl. 3, 53. 13, 173; pass., τοῦπερ δὴ ϑυγάτηρ ἔχεϑ' Ἕκτορι Il. 6, 398; auch in Prosa, Xen. Cyr. 1, 5, 4 u. sonst; auch von Geliebten, Thuc. 6, 54, wie der bekannte Ausspruch Aristipps in Beziehung auf die Lais: ἔχω, ἀλλ' οὐκ ἔχομαι Ath. XII, 244 d D. L. 2, 75. – g) bei sich haben, als Gast, οἷον μέν τινα τοῦτον ἔχεις ἐπίμαστον ἀλήτην, was hast du da für einen Landstreicher, Od. 20, 377; πολλοὺς ἔχων ἄνδρας λοχίτας Soph. O. R. 750; bes. vom Feldherrn, στρατὸν ἔχων Her. 7, 8, 4; τοὺς ὁπλίτας ἔχων, die Soldaten bei sich habend, Xen. u. A. oft, wo man das Particip einfacher durch mit übersetzen kann, selten mit der Präposition, τοὺς βελτίστους ἔχων μεϑ' ἑαυτοῦ Xen. Cyr. 1, 4, 17. Vgl. noch προϑύμως εἶχε ὑπακουούσας Xen. Cyr. 1, 6, 19, wie πειϑομένους αὐτοὺς πολὺν χρόνον οὐ δυνήσομαι ἔχειν, im Gehorsam erhalten, sie als gehorsame behalten, 7, 2, 11. – Aehnlich Ζῆν' ἔχων ἐπώμοτον, als einen Vereidigten, Zeugen, den Zeus für sich haben, Soph. Tr. 1178. – Zuweilen scheint es uns pleonastisch zu stehen, ἀναπτερώσας αὐτὴν οἴχεαι ἔχων ἐκκλέψας Her. 2, 115, du gehst mit ihr fort, u. so ἀπῆλϑεν ἔχων, er ging damit fort. – g) In Besitz nehmen, erlangen; π οῠ δύςοιστον ἕξομεν τροφάν Soph. O. C. 1684; στέφανον εὐκλείας Ai. 460; νίκης γέρας El. 677; so ist ἔσχε τὴν ἀρχήν zu fassen, Thuc. 6, 54 Xen. Cyr. 1, 5, 2 u. sonst; πρὶν ἔχεσϑαι τὰ ἄκρα, ehe sie eingenommen wurden, 3, 2, 12; Πύλου ἐχομένης Thuc. 4, 54; Sp., wie Plut. Rom. 18; Aesch. Τροίαν Ἀχαιοὶ τῇδ' ἔχουσι, Ag. 311. Bei Dem. 32, 14, τὴν ναῦν οἱ ἐπὶ τῇ νηῒ δεδανεικότες εὐϑέως εἶχον, ist es "in Beschlag nehmen"; τεύχε' ἔχονται, die Waffen werden festgehalten, sind geraubt, Il. 18, 197, wie ἔντεα μετὰ Τρώεσσιν ἔχονται 18, 130. – h) inne haben, umgeben, φρένες ἧπαρ ἔχουσι Il. 9, 301, αἴϑρη ἔχει κορυφήν, Heitere umgiebt den Gipfel, Od. 12, 76; vgl. αἰεὶ δ' ὄμβρος ἔχει τεϑαλυῖά τ' ἐέρση 13, 245; τοὺς δ' ἄκραντος ἔχει νύξ Aesch. Ch. 68. – il erhalten, retten, beschirmen; ὅς τέ μιν αὐτὴν ῥύσκευ, ἔχες δ' ἀλόχους Il. 24, 729; τοῦ δὲ καὶ ἄλλο τόσον μὲν ἔχε χρόα χάλκεα τεύχη 22, 322. – 3) Worauf zu halten, wohin richten, wie ὀϊστὸν ἔχεν, er richtete den Pfeil, Il. 23, 871, denn den Bogen hält man auf den Gegenstand hin, den man treffen will. So χεῖράς τε καὶ ἔγχεα ἀντίον ἀλλήλων, sie richteten die Fäuste u. Schwerter gegen einander, 5, 569. Bes. von Pferden u. Schiffen, darauflos treiben, steuern, ἵππο υς, 3, 263. 5, 230. 240. 829. 841. 8, 139. 23, 423, νῆας, Od. 9, 279. 10, 91. 11, 70; παρὲξ ἔχε δίφρον Hes. Sc. 352; παρὰ τὴν ἤπειρον ἔχον τὰς νέας Her. 6, 95; mit Auslassung von ἵππους u. νῆας steht es scheinbar intr., Πύλονδ' ἔχον, ich hielt oder steuerte auf Pylos hin, Od. 3, 182; Πάτροκλος δ' ᾗ πλεῖστον ὀρινόμενον ἴδε λαόν, τῇ ῥ' ἔχε ὁμ οκλήσας, da fuhr, lenkte er hin, Il. 16, 378, vgl. 23, 325. 401. 422; ὑπ' ἐσχάτην στήλην ἔχων ἔχριμπτ' ἀεὶ σύριγγα Soph. El. 710, vgl. 724; τάχ' ἄν τις ἄκων ἔσχε, landete an, Phil. 305; π οῖ Ar. Ran. 188; so νέες ἕσχον εἰς τὴν Ἀργολίδα χώρην Her. 6, 92; πρὸς Σαλαμῖνα 8, 40; bes, oft Thuc., εἰς Φειὰν σχόντες 2, 25, πρὶν τῇ Δήλῳ ἔσχον 3, 29, κατὰ τὸ Ποσειδώνιον 4, 129, σχὼν ἐς Σκιώνην 5, 2, ἐς τὸν αἰγιαλόν 6, 52; κάτω ἔχειν Plat. Rep. V, 465 c. – Aehnlich sind Vbdgn wie ὅστις πημάτων ἔξω πόδα ἔχει Aesch. Prom. 264; ἴσως ἂν ἐκτὸς κλαυμάτων ἔχοις πόδα Soph. Phil. 1244, wie ἔξω πραγμάτων ἔχειν πόδα Eur. Heracl. 110; σαυτὸν ἐκποδὼν ἔχων, dich entfernt haltend, Aesch. Prom. 344, wie συμβουλεύουσιν, ἐκποδὼν ἔχειν ἐμαυτόν Xen. Cyr. 6, 1, 37; τὸν ὦμον γυμνὸν πρὸς γυμνῷ τῷ Κριτοβούλου ὤμῳ ἔχων, daran haltend, lehnend, Conv. 4, 27; übertr., στυγερὰν ἔχε δύςποτμον ἀρὰν ἐπ' ἄλλοις, er richtete den Fluch gegen sie, Soph. Phil. 1105; ὧδ' ἐφάλοις κλισίαις ὄμμ' ἔχων Ai. 190, er richtete sein Auge auf die Zelte; ϑἀτέρᾳ νοῦν ἔχοντα Tr. 272, seine Gedanken, seinen Sinn worauf richten, δεῦρο νοῦν ἔχε, hierauf gemerkt, Eur. Or. 1181; ἐκεῖσε Phoen. 363; in Prosa nicht selten, ὅπως ἥκιστα πρὸς αὐτοὺς νοῦν ἔχοιεν Thuc. 3, 22, wie γνώμην 3, 25. – 4) zurückhalten, anhalten, hemmen, bes. den angreifenden Feind, den Angriff aushalten, bestehen, κρατερὴ δ' ἔχεν ἲς Ὀδυσῆος Il. 23, 720, οὐδὲ μίνυνϑ' ἕξουσι – Πηλείωνα 20, 27, χεῖρας Od. 22, 70; δάκρυον 16, 191; ὀδύνας, d. i. die Schmerzen stillen oder lindern, Il. 11, 848; κῦμα Od. 5, 451; Ἑλλήςποντον ἱερὸν ἤλπισε σχήσειν Aesch. Pers. 732; τὰν φόνιον ἔχετε φλόγα Eur. Tr. 1318; ἔχ' αὐτοῦ πόδα σόν, halt deinen Fuß dort an, I. T. 1159; Πέρσας ἔσχον Plat. Menex. 239 d, wie Xen. An. 7, 1, 20 u. sonst; βουϑυτοῦντά μ' ἀμφὶ βωμὸν ἔσχετε, hieltet mich zurück, hindertet mich, Soph. O. C. 892, vgl. Phil. 1332; ὃς παρὰ νηυσὶν ἔχεις ἀέκοντας ἑταίρους Il. 16, 204; ἔσχε μαργῶντα αὐτόν Eur. Phoen. 1156; δοιοὶ δ' ἔντοσϑεν ὀχῆες εἶχον πύλας Il. 12, 456, wie ϑύρην δ' ἔχε μοῠνος ἐπιβλής 24, 453; πύργων γῆς ἔσχομεν κατασκαφάς, wir hielten die Zerstörung ab, Eur. Phoen. 1203; mit folgendem inf., ἦ τινα καὶ Δαναῶν σχήσω ἀμυνέμεναι, ob ich auch einen der Danaer hemmen, hindern werde, Il. 17, 182; 22, 412; gew. mit μή, οὐκ ἄν ποτ' ἔσχον μὴ τάδ' ἐξειπεῖν πατρί Eur. Hipp. 658, wie Ἀριστόδικος ἔσχε μὴ ποιῆσαι ταῠτα Κυμαίους, hielt die K. ab, dies zu thun, Her. 1, 158, vgl. 9, 12; auch tritt der Artikel dazu, τὸ δὲ μὴ λεηλατῆσαι ἑλόντας σφέας τὴν πόλιν ἔσχε τόδε, daß sie nicht plünderten, hinderte Folgendes, 5, 101, wie φόβος τε συγγενὴς τὸ μὴ 'δικεῖν σχήσει Aesch. Eum. 662; – mit dem genit., wovonabhalten, ὃς τὸν λωβητῆρα ἔσχ' ἀγοράων Il. 2, 275; ὃ ταύτην τῶν μακρῶν σχήσει γόων Soph. El. 367; ὅς νιν φόνου ἔσχε Eur. Herc. Fur. 1005; τοὺς πολεμίους τῆς ἐς τὸ πρόσϑεν προόδου, vom weiteren Vordringen abhalten, Xen. Cyr. 7, 1, 36; ἀσκὸς δύο ἄνδρας ἕξει τοῦ μὴ καταδῠναι An. 3, 5, 11, vgl. Hell. 4, 8, 5. – Aehnlich ist μῦϑον σιγῇ Od. 19, 502; σῖγα ἕξομεν στόμα, den Mund halten, Eur. Hipp. 660; εἶχε σιγῇ Her. 9, 93 ( σιγή). – Auch c. dat., οὐδέ οἱ ἔσχεν ὀστέον, widerstand ihm nicht, Il. 16, 740. – 5) habenin allgemeinster Bedeutung von den verschiedensten Zuständen des Leibes u. der Seele. Die Verbindungen mit Substantivis, die sich oft als Umschreibungen für einfache Verba ansehen lassen, sind bei diesen aufgeführt und werden hier nur kurz zusammengestellt: a) ἡλικίαν, ein Alter haben, Xen. Cyr. 1, 6, 34; ἥβην Plat. Prot. 309 b; ähnlich ἡμέρας δύο ἢ τρεῖς τῆς ἀρχῆς ἔχειν Plut. Cic. 9; –. βίοτσν εὐαίων' ἔχειν, ein glückliches Leben haben, Soph. Tr. 81, wie αἰῶνα τλάμον' ἕξω O. C. 734. – b) ἃς ἔχεις ὀργὰς ἄφες Aesch.Prom. 315; νοῦν ἔχειν Soph. El. 1001, vgl. 1457; φρόνησιν τάνδε O. R. 664, φρένας Phil. 1115; anders φρεσίν oder ἐν φρεσὶν ἔχειν, im Geiste festhalten, behalten, Hom., wie νῷ ἔχειν, sich erinnern, Plat. Euthyphr. 2 b; ἄγρας ἀΰπνους ἔχων, = ἀγρεύων, Soph. Ai. 867; – αἰσχύνην ἔχειν, = αἰσχύνεσϑαι, Eur. Andr. 243; vgl. αἰσχύνη, wo auch ἐν αἰσχύναις ἔχειν angeführt ist, wie ἐν αἰσχύνῃ ἔχειν, Xen. Cyr. 5, 1, 36, u. δι' αἰσχύνης ἔχω, Eur. I. T. 683; – βλάβην ἔχειν, = βλαφϑῆναι, Soph. Ai. 1304; – βοὴν ἔχειν, ertönen, Il. 18, 495, wie καναχὴν ἔχειν, Getöse machen, 16, 105 u. oft; – γνώμην ἔχειν, = γνῶναι, – δεῖμα, Furcht haben, Soph. Ai. 636; – διάνοιαν ἔχειν, = διανοέομαι, Plat. Legg. VIII, 828 d; – δίκην ἔχει, = δίκαιόν ἐστι, Plat. Rep. VII, 520 b; – ἔγκλημά τινι, = ἐγκαλεῖν, Soph. Phil. 322; – ἐλπίδα, Hoffnung haben, hoffen, Soph. Ai. 600 u. öfter; – ἐπιϑυμίαν Eur. Andr. 1282; δι' ἐπιμελείας ἔχειν, s. ἐπιμέλεια, ἐπιστήμην, Soph. Ant. 338; ἔρευναν ἔχειν, = ἐρευνᾶν, O. R. 566; ἔρωτα, Plat. Phaedr. 239 a, wie ἔρον Eur. El. 297; εὔνοιάν τινι, Or. 867; ἡσυχίαν ἔχω, = ἡσυχάζω, – ϑήραν, Soph. Ai. 561, Jagd halten; – κότον, Zorn hegen, Il. 1, 82; – λιτάς τινι, flehen zu Einem, Soph. O. C. 1309; λόγον ἔχει, hat Grund, ist vernunftgemäß, Plat. Theaet. 157 d; – μεριμνήματα, sorgen, Soph. Phil. 187; – μέμψιν τινί, tadeln, Aesch. Prom. 443 Soph. Phil. 1243, wie ἕν σοι μομφὴν ἔχω Eur. Or. 1069, vgl. Phoen. 773; auch Ar. Paz 633; – μνείαν u. μνήμην τινός, = μιμνήσκεσϑαι, μεμνῆσϑαι, – οἶκτον, = οἰκτείρω, Soph. Ai. 521; ὀργήν, = ὀργίζεσϑαι, Phil. 1293, wie τὴν ὀργὴν ἐπὶ Μειδίαν ἔχειν Dem. 21, 70; auch δι' ὀργῆς ἔχειν τινά, Thuc. 2, 37. 64, wie ἐν ὀργῇ ἔχειν 2, 18, ἐν ὀῤῥωδίᾳ, fürchten, 2, 89; δι' ἡσυχίας, 2, 22; vgl. auch δι' ἐλπίδος ἔχειν, διὰ φυλακῆς u. ähnl. unter διά; διὰ χειρὸς ἔχειν, an 1 a) erinnernd, in den Händen haben, in seiner Gewalt haben, womit beschäftigt sein, vgl. Aesch. Suppl. 193; Soph. Ant. 1243; τὰ τῶν συμμάχων Thuc. 2, 13. 76; γάμους ἑτοίμους ἐν χεροῖν ἔχειν Eur. Hel. 1402; vgl. Her. 1, 35; auch μετὰ χεῖρας ἔχειν τι, 7, 16, 2, wie Thuc. 1, 138; – διὰ στόματος ἔχειν, im Munde haben, Plut. Lyc. 6, wie ἀνὰ στόμ' αἰεὶ καὶ διὰ γλώττης ἔχειν Eur. Andr. 95; διὰ στέρνων ἔχειν, von der Gesinnung, Soph. Ant. 635; – παρουσίαν ἔχειν, = παρεῖναι, Soph. Ai. 536; – πόϑον βορᾶς Eur. Or. 189; προϑυμίαν Phoen. 909; Plat. Tim. 23 c; – προμηϑίαν ἔχειν τινός u. πρόνοιαν, Eur. Alc. 1057. 1064; σπουδήν Hec. 673; συγγνώμην ἔχειν, = συγγιγνώσκειν, Tragg.; – σπάνιν ἔχειν, = σπανίζειν, Soph. O. R. 1461; – σωφροσύνην, besonnen sein, Xen.; – τέλος, wie wir "ein Ende haben", Il. 18, 378; Plat. Rep. VI, 502 c; – ὕβριν, Uebermuth treiben, Frevel üben, Od. 1, 368. 17, 109; Soph. El. 523; ä. δῆριν, μάχην ἔχειν; – φϑέγμα ὅσιον Eur. Herc. Fur. 927 Andr. 925, vgl. βοάν; – φϑόνον, Neid hegen, Aesch. Prom. 891; – φροντίδα τινός Eur. Med. 1301; Soph. Phil. 210; ὤραν O. C. 387; – φυγὴν δὀμων Aesch. Ch. 252; – φυλακάς, Wache halten, bewachen, Il. 9, 471; Eur. Andr. 962; ἀλαοσκοπιήν Il. 13, 10 Od. 8, 285; σκοπιήν, = σκοπιάζειν, 8, 302; Her. 5, 13; – φύσιν ἔχει, es ist naturgemäß, Plat. Rep. V, 473 a; – χρείαν ἔχειν τινός u. ähnlich ἐπιδευὲς ἔχειν τινός, einer Sache Noth haben, sie vermissen, Il. 19, 180. – c) wie bes. von unglücklichen Zuständen gesagt wird κακόν, γῆρας ἔχειν, Od. 20, 83. 24, 250, ἕλκος, ll. 19, 49, ἄχεα ϑυμῷ, 3, 412, πένϑος φρεσίν, Od. 7, 219, πόνον, Hes. So. 310, κακά, συμφορἀν, Plat. Prot. 309 b Phaedr. 231 c, so wird auch umgekehrt gesagt πότμος μ' ἔχει, Soph. Ir. 270, mich hält gefesselt, wie ὕπνος Phil. 811, ϑάνατος ἐν τάφοις O. R. 942; auch ἐπεὶ γὰρ ἔσχε μοῖρ' Ἀχιλλέα ϑανεῖν, Phil. 1132; vgl. πυρετὸς τὸν ἄνϑρωπον ἔχει Arist. Metaphys. 4, 23; was auf viele andere, bes. Gemüthszustände übertragen wird, ἀνάγκη σε ἔχει Plat. Euthyd. 293 e, ἦ ῥά σε οἶνος ἔχει φρένας Od. 18, 391, bethört dich; φόβος μ' ἔχει φρένας Aesch. Suppl. 379; eben so mit doppeltem acc., στρόφος μ' ἔχει τὴν γαστέρα κὠδύνη Ar. Th. 484; ἄγνοιά μ' ἔχει Soph. Tr. 349, αἰδώς Eur. Hec. 970 Gr. 460, ἀφασία u. ä., die man unter den subst. nachsehen kann; – ὄφρα με βίος ἔχῃ Soph. El. 318, so lange ich lebe; οὓς ἔχε γῆρας Il. 18, 515; γέλως ἔχει τινά, kommt ihn an, Od. 8, 344; – δύη 14, 215; ἔρως χρημάτων Eur. Suppl. 178; Aesch. Suppl. 516; – εὐεργεσίαι αὐτοὺς εἶχον, verpflichteten sie, waren ihnen erzeigt, Her. 1, 69; – ϑαῦμα u. ä., ἄγη, σέβας, Hom. u. Tragg.; – ἵμερος Soph. O. C. 1723; – κίνδυνος πόλιν ἔσχε Eur. Hec. 5; κλέος, Hom. u. Folgde, wie φάμα, Eur. Med. 470; ἵνα λόγος ἀγαϑός σε ἔχῃ πρὸς ἀνϑρώπων Her. 7, 5; κομιδή Od. 24, 249; ὄκνος Soph. O. C. 658; πάϑος Plat. Conv. 217 c; λιμός, δίψη, Aesch. Ch. 746; μένος ἠελίοιο ἔχεν μιν, die Gluth der Sonne ergriff ihn, Od. 10, 160; προϑυμία Eur. Ion 1110; vgl. Plat. Soph. 239 b; – τέρψις Soph. O. R. 1477; – φιλοψυχία Plat. Apol. 37 c; φλυαρία Rep. I, 336 c; – ὅτου σε χρεία καὶ πόϑος μάλιστ' ἔχει Soph. Phil. 642; ὅτ' ἂν ὠδίνουσαν ἔχῃ βέλος ὀξὺ γυναῖκα Il. 11, 269; ὥς σφεας ἡσυχίη εἶχε πολιορκίης, als sie Ruhe hatten, Her. 6, 135. – Auch passio., gefesselt, gehalten werden, behaftet sein, ἀνάγκῃ ἔχεσϑαι, Xen. An. 2, 5, 21; ἔχομαι κακότητι καὶ ἄλγεσι Od. 8, 182; ἄσϑματι Il. 15, 10; κωκυτῷ καὶ οἰμωγῇ 22, 409; – ὑπὸ ἐπιϑυμίας Plat. Rep. III, 390 c; μανίαις Legg. IX, 881 b; περιπλευμονίᾳ Lach. 192 c; ν οσήμασι, mit Krankheiten behaftet, Phil. 45 b; – ὀργῇ, ἀγρυπνίῃσι, Her. 1, 141. 3, 129. – Aehnlich οἷσιν εἴχετ' ἐν κακοῖς Soph. Ai. 265, vgl. 1124; ἐν ἀπορίᾳ ἔχεσϑαι, von Verlegenheit, von Noth bedrängt werden, Plat. Gorg. 522 a; ἐν ξυμφοραῖς τε καὶ πένϑεσι Rep. III, 395 e, wie ἐν ἀπόρῳ Thuc. 1, 25 u. ὑπ' ἀπορίας πολλῆς Plat. Legg. VI, 780 b. – d) von anderer Art sind die folgdu Verbindungen, wo man es durch παρέχειν erklären kann: ἀγανάκτησιν ἔχειν, Gelegenheit zum Unwillen geben, Unwillen verursachen, Thuc. 2, 41; αἰσχύνην οὔπω ἔχοντος τοῠ ἔργου, es brachte noch keine Schande mit sich, 1, 5; – αἰτίαν ἔχειν, die Schuld tragen, beschuldigt werden, Soph. Ant. 1296; πολλῶν κακῶν Eur. El. 213; ὑπό τινος, Aesch. Eum. 99. 549; mit folgendem ὡς, Plat. Rep. VIII, 565 b, wie πολλὴν τὴν αἰτίαν ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν εἶχε Thuc. 6, 46; auch δι' αἰτίας ἔχειν, 2, 60 u. ἐν αἰτίᾳ ἔχειν, beschuldigen, s. αἰτία. Eben so ὑποψίαν ἔχειν, verdächtig sein, Dem. 57, 24, aber auch Argwohn hegen, 61, 5; – αἴσϑησιν ἔχειν, bemerkt werden, ταῦτ' ἀπιστίαν, ταῠτ' ὀργὴν ἔχει, Dem. 10, 44, erregt Mißtrauen u. Zorn; κατάμεμψιν ἔχειν, Grund zum Tadel geben, Thuc. 2, 41; ἔλεον ἔχειν, Mitleid erregen, Plut. Them. 10; ὄψιν, den Anblick gewähren, Xen. An. 5, 9, 9; vgl. προὐφάνης δὲ φιλτάτην ἔχων πρόςοψιν Soph. El. 1277; ἱδρῶτα οὐκ ὀλίγον ἔχει τοῖς ὁδοιπόροις ὁ ἐπ' ἀρετὴν οἶμος, eigtl. er hat Schweiß für die, verursacht den Wanderern Schweiß, Luc. Hermot. 2 (anders ist τιμήν, φϑόνον ἔχειν παρά τινι, Plut. Sol. 29 Them. 29); – πικρὰς ὠδῖνας ἔχουσαι beißen die Eileithyien, die bittere Wehen verursachen, Il. 11, 272. – 6) vom Gewicht, haben, schwer sein, νόμισμα εἶχεν Ἀττικὰς δραχμὰς δέκα D. Sic. 11, 26, vgl. 2, 9; τράπεζα σταϑμὸν ἔχουσα ταλάντων πεντακοσίων, der funfzig Talente wog. – 7) aus Verbindungen, wie ὄφρ' ἂν ἔχῃς βόσκειν σὴν γαστέρα, Od. 18, 364, damit du habest, den Bauch zu nähren, daß du deinen Bauch nähren könnest, entwickelt sich die Bedeutung können, vermögen, im Stande sein, οὐδὲ πόδεσσιν εἶχε στηρίξασϑαι, er konnte sich nicht auf die Füße stützen, Il. 21, 242 u. öfter; am Gewöhnlichsten mit dem inf. aor., ἔχω φράσαι, ich habe zu sagen, kann anzeigen, Pind. Ol. 13, 11 N. 7, 56; οὐδὲν ἀντειπ εῖν ἔχω Aesch. Prom. 51; οὐκ ἔχω προςεικάσαι Ag. 158; ταῠτα γάρ σ' ἔχω μόνον προςειπεῖν Soph. O. R. 1071; τὸ μέλλον οὐκ ἔχω μαϑεῖν Eur. Hec. 761; τάδε μὲν ἔχομεν ὁρᾶν Soph. Tr. 946; πόλλ' ἂν λέγειν ἔχοιμι Phil. 1036; in Prosa bes. mit λέγειν u. ä., οὐδὲν ἔχουσιν οὔτε ἀποκρίνασϑαι οὔτε ἐρέσϑαι Plat. Prot. 329 a. Auch ohne den inf., ἀλλ' οὔπως ἔτι εἶχε Il. 17, 354; λέγοις ἄν, εἴ τι τῶνδ' ἔχοις ὑπέρτερον Aesch. Ch. 103, wo man λέγειν leicht ergänzen kann, wie Xen. An. 2, 1, 9, ἀποκρίνασϑε, ὅ τι κάλλιστον ἔχετε, ein ἀποκρίνασϑαι, antwortet, was ihr am Besten zu antworten wißt. Vgl. noch ἐξ οἵων ἔχω, αἰτῶ, so sehr ich kann, Soph. El. 1379, wie ἐπεκούρησας ὅσον εἶχες φίλοις Eur. I. A. 1453. – Noch häufiger folgt, bes. in Prosa, ein Fragesatz, οὐκ ἔχω τί φῶ, ich weiß nicht, was ich sagen soll, ich habe Nichts zu sagen, Aesch. Ch. 89; Soph. O. C. 318 u. sonst; οὐκ ἔχω τίς ἄν γενοίμαν Aesch. Prom. 907; ὅπως μολούμεϑ' ἐς δόμους οὐκ ἔχω Soph. O. C. 1740; ὑμῖν οὐκ ἔχω τί χρήσομαι Eur. Heracl. 440 u. sonst, ich weiß nicht, was ich mit euch machen soll; τὰ ἐπιτήδεια οὐκ εἶχον ὁπόϑεν λαμβάνοιεν Xen. An. 3, 5, 3; Sp., wie Luc., οὐκ εἶχον ὅπως ἐκμάϑοιμι Philops. 35. – Uebh. w i ssen, verstehen, eigentlich, τέχνην δὲ κακὴν ἔχει, er besitzt die Kunst, hat sie inne, Hes. Th. 770, wie Eur. I. T. 43; neben ἐπίστασϑαι, Her. 3, 130; λέληϑα ταύτην ἔχων τὴν τέχνην Plat. Theaet. 149 a; ἰατρικήν Prot. 322 c, wie ἐπιστήμην Euthyd. 273 e; τὰ πρὸ τῆς τέχνης μαϑήματα Phaedr. 269 b; ἱκανῶς ἔχομεν τοῦτο, ὅτι, das wissen wir wohl, daß, Phaed. 71 a; οἱ τὰς τέχνας ἔχοντες, die Kunstverständigen, Künstler u. Handwerker, Xen. Mem. 3, 10, 1. Auch ἵππων ἀϑανάτων ἐχέμεν δμῆσίν τε μένος τε, Il. 17, 476, kann man hierherziehen, das Bändigen verstehen. Man vgl. noch ἔχεις τι κἀξήκουσας Soph. Ant. 9, εἴ τιν' ἄλλην μαντικῆς ἔχεις ὁδόν O. R. 311; auch ἔχεις τίνα σωτηρίαν; Eur. Or. 776, weißt du ein Mittel zur Rettung? wie οὐκ ἔχω κατακρυφάν Soph. O. C. 218, ich weiß nicht zu verbergen; ἄλλον δ' αἶνον ἔχω ματροπόλει ib. 713, ich kann sie loben. Vgl. noch ἅλωσις. – 8) intr., sichverhalten, sich in einer Lage, Verfassung, Stimmung u. dgl. befinden, – al gew. mit Adverbien, durch sein mit dem Adjectivum zu übersetzen; εὖ ἔχει, er steht gut, Od. 24, 245, wie bei den Attikern häufig καλῶς ἔχει, es ist gut; ἀναγκαίως ἔχει, es ist nohwendig (s. unter ἀναγκαῖος, wie übh. diese Verbindungen bei den betreffenden Adjectivis angegeben sind). Bes. häufig οὕτως ἔχει, so verhält es sich, so steht es, Ar. Plut. 110 u. A.; οὕτω δ' ἐχόντων sc. τῶν πραγμάτων, in solcher Lage, Xen. An. 3, 2, 10; οὕτω δ' ἔχει, unter der Bedingung, 5, 6, 12; auch οἶδα ταῠτα τῇδ' ἔχοντα, Soph. Phil. 1320; οἶσϑ' ὡς ἔχει; weißt du, wie oder was es ist? Plat. Phaedr. 236 d; – ὥςπερ εἶχεν, von Her. an bei den Geschichtschreibern häufig, so wie er gerade war, wie er ging u. stand, sogleich, sofort, ὀργῇ ὡς εἶχεν ἐλϑών Her. 1, 114, vgl. 1, 61; ἐμοὶ δοκεῖ πλεῖν ὥςπερ ἔχομεν, ohne Verzug, Thuc. 3, 30; vgl. Xen. Cyr. 3, 1, 7 An. 4, 1, 19; Folgde; σκάπτε ὡς ἔχεις Luc. Tim. 40. – Oft tritt zur näheren Erklärung ein gen. hinzu, ὡς ὀργῆς ἔχω Soph. O. R. 345; πῶς εὐμενείας ἔχεις Eur. Hel. 320, eigentlich, wie du dich in Beziehung auf das Wohlwollen verhältst, wie wohlwollend du bist; ὡς ποδῶν εἶχε Her. 6, 116, was die Füße vermochten, wie ὡς τάχους εἶχε, so schnell er konnte, 8, 107; Thuc. 2, 90; ὡς ἔχοι τῆς μνήμης 1, 22; μετρίως ἔχων βίου Her. 1, 32; εὖ σώματος ἔχει, er befindet sich wohl, Plat. Rep. III, 404 d; οὐ γὰρ οἶδα παιδείας ὅπως ἔχει καὶ δικαιοσύνης Gorg. 470 e, wie es mit ihm in Ansehung der Bildung u. Gerechtigkeit steht, wie gebildet u. gerecht er ist; Folgde häufig, ὡς ἕκαστος ἑτοιμότητος καὶ βουλήσεως ἔσχε Plut. Cam. 32, wie Jeder bereitwillig war. Vgl. noch ὅπου συμφορᾶς ἔχεις, in welchem Unglück du dich befindest, Eur. El. 236. – Doch auch εὖ oder κακῶς ἔχω τὸ σῶμα, Xen. – Andere Bestimmungen sind: πῶς ἔχεις πρὸς ἐπιστήμην; Plat. Prot. 352 b; πῶς ἔχουσι Φιλίππῳ; wie sind sie gegen Philipp gesinnt? Dem. 2, 17, vgl. 3, 8 ἐχόντων μὲν ὡς ἔχουσι Θηβαῖοι ὑμῖν u. Arist. Eth. 8, 2. – Die Verbindungen ἔχειν σιγῇ, ἔχε ἠρέμα, ἡσυχῆ, ἀτρέμα u. ä., sich ruhig verhalten, s. unter diesen Wörtern. – Ἔχε αὐτοῦ, halt da an! Dem. 45, 26; σχές, οὗπερ εἶ, halt an, sprich nicht weiter, Soph. O. C. 1171; vgl. Eur. I. A. 1467; – ἔχε, vor einem Imperativ, wie ἄγε, wohlan, ἔχ' ἀποκάϑαιρε τὰς τραπέζας Ar. Paz 1193; Vesp. 1135; ἔχε νῠν, ἄμειψον τὸν τράχηλον Equ. 490; ἔχε δή μοι τόδε εἰπέ Plat. Ion 535 b; ἔχε δή, πότερον λέγεις –, Prot. 349 d; ἔχε δὴ ἴδωμεν, halt, laß uns sehen, Crat. 435 e. – b) ähnlich mit Präpositionen, διὰ φυλακῆς ἔχοντες, behutsam, Thuc. 2, 81, wobei die betreffenden Präpositionen nachzusehen sind. Eigenthümlich καίτοι τινὲς ἐπιτιμῶσι τῶν λόγων τοῖς ὑπὲρ τοὺς ἰδιώτας ἔχουσι Isocr. 4, 11, die über die Ungebildeten hinausgehen, wo man fälschlich eine Tmesis für ὑπερέχειν annimmt; – ἀμφί τι ἔχειν, sich mit Etwas beschäftigen, ὅπως οἱ πολέμιοι ἀμφὶ ταῠτα ἔχοιεν Xen. An. 5, 2, 26, öfter. S. ἀμφί c 31. – Andere Verbindungen der Art sind: ἕξω δ' ὡς λίϑος, ich werde mich halten, wie ein Stein, Od. 19, 494, ἔχον ὥστε τάλαντα γυνή, sc. ἔχει, sie hielten sich, wie ein Weib die Wagschale (im Gleichgewicht) hält, Il. 12, 433, vgl. 13, 679; ἔχον ὥς σφιν πρῶτον ἀπήχϑετο Ἴλιος Il. 24, 27, sie blieben bei ihrem früheren Hasse gegen Ilios; – κίονες ὑψόσ' ἔχοντες, Od. 19, 38, sind in die Höhe ragende Säulen, wie ἔκτοσϑε ὀδόντες ἔχον ἔνϑα καὶ ἔνϑα, sie ragten hier u. da empor, Il. 10, 263; vgl. ἔγχος ἔσχε δι' ὤμου, der Speer ragte durch die Schulter hervor, 13, 520. 14, 452, welche Stellen den Uebergang machen zu der Bdtg – 9) sich wohin erstrecken, wohin reichen, ὁδοὶ ἐπὶ τὸν ποταμὸν ἔχουσαι, die zum Fluß hinführen, Her. 1, 180; διώρυχα τὴν ἐκ τοῠ Νείλου ἔχουσαν ἐς τὸν Ἀράβων κόλπον, der sich vom Nil bis zum arabischen Meerbusen erstreckt, 4, 42, vgl. 2, 91; ἔχει πρὸς ἑσπέρην 2, 17; κῶμαι ὑπὸ τὸ Παρϑένιον π όλισμα ἔχουσαι Xen. An. 7, 8, 21, die sich bis unter die Stadt hinziehen; auch übertr., τὰ ἐς Ὅμηρον ἔχοντα Her. 2, 53, was den Homer betrifft, angeht, wie τὸ ἐς Ἀργείους ἔχον 6, 19; τὸν χρησμὸν εἰς Πέρσας ἔχειν 9, 43, wie ἐς' Αϑηναίους εἶχε τὸ ἔπος εἰρημένον, es ging auf die Athener, 7, 143; ἔχϑρης παλαιῆς ἐχούσης ἐς Ἀϑηναίους, gegen die Athener gerichtet, 5, 81; öfter bei Paus., wie ὅσον εἰς τὴν ἅλωσιν τὴν Ἀϑηναίων ἔχει δηλώσω 1, 20, 4. Vgl. oben 3). – 10) in Verbindung mit Participien behält es oft seine eigentliche Bdtg bei, ἀδελφὴν τὴν ἐμὴν γήμας ἔχεις, du hast sie geheirathet u. hast sie nun zur Frau, Soph. O. R. 577; Κορινϑίο υς δήσαντες εἶχον, sie banden sie u. dielten sie in Hast, Thuc. 1, 30; πολλὰς ὑφ' ἑαυτῇ ἔχειν δουλωσαμένην, nachdem sie viele unterjocht, hält sie dieselben in Unterwürfigkeit, Plat. Rep. I, 351 b. Aehnlich lassen sich erklären: οὐκ ἔραμαι πολὺν ἐν μεγάρῳ πλοῠτον κατακρύψαις ἔχειν, wo auch wir "verborgen halten" sagen, Pind. N. 1, 31; vgl. Hes. O. 42 κρύψαντες γὰρ ἔχουσι ϑεοὶ βίον ἀνϑρώποισι. Auch ἀμφοτέρων με τούτων ἀποκληΐσας ἔχεις Her. 1, 37 ist = du hältst mich ausgeschlossen; ἐν οἷς τὰ ἐπιτήδεια εἶχον πάντα ἀνακεκομισμένοι Xen. An. 4, 7, 1, unserem "sie hatten die Lebensmittel dahin gebracht" ähnl., ist eigentlich = in welchen sie alle Lebensmittel hatten, nachdem sie dieselben hingeschafft hatten. Oft aber wird nur ein dauernder Zustand dadurch ausgedrückt, ϑαυμάσας ἔχω, ich verhalte mich als Einer der sich wunderte, ich bin in Staunen begriffen, Soph. Phil. 1346; Plat. Phaedr. 257 c; κἀποδηλώσας ἔχει τραχὺν πετραῖον ὄρνιν Aesch. frg. 300; τὸν μὲν προτίσας, τὸν δ' ἀτιμάσας ἔχει, er hält Jenen in Ehren, Soph. Ant. 22; ταρβήσας ἔχω Tr. 37; ὅς σφε νῠν ἀτιμάσας ἔχει Eur. Med. 33; αὐτῆς ἐρασϑεὶς ἔχειν λέγεται Plat. Crat. 404 c. – Seltener ist dabei das partic. perf., οἷά μοι βεβουλευχὼς ἔχει Soph. O. R. 701, ὅν γ' εἶχον ἤδη χρόνιον ἐκβεβληκότες Phil. 596; ὧν πολλὰ χρήματα ἔχομεν ἡρπακότες Xen. An. 1, 3, 14, welches Beispiel sich mehr an die zuerst angeführten anreiht. – Auch part. praes., ἐπεὶ σὺ ἐπὶ δάκρυσι καὶ γόοις τὸν ϑανόντα – καταστένουσ' ἔχεις Eur. Tr. 318. – 11) scheinbar pleonastisch steht es in τί δῆτα ἔχων στρέφει; was hast du, daß du dich sträubst, warum sträubst du dich? Plat. Phaedr. 236 e; vgl. τί δῆτα διατρίβεις ἔχων; was hast du zu zögern? Ar. Nubb. 509; Eccl. 1151; τί γὰρ ἕστηκ' ἔχων; ib. 853; τί κοικύλλεις ἔχων; Th. 852; häufig ἔχων φλυαρεῖς, Plat. Euthyd. 295 c Gorg. 490 e; Ar. ληρεῖς ἔχων, παίζεις ἔχων, du spaßest, dich so verhaltend, d. i. wie du pflegst, wie es dir zum dauernden Zustand geworden ist. Eine Vertauschung der Modi anzunehmen u. ἔχεις ληρῶν "du verhältst dich als ein Spaßmacher, "bist ein Spaßmacher" zu erklären, ist unnöthig.
Med. – a) für sich halten, ἀσπίδα πρόσϑε σχόμενος, vor sich haltend, Il. 12, 294. 298, σάκος, 20, 262, ἄντα παρειάων σχομένη λιπαρὰ κρήδεμνα, indem sie sich vor die Wangen hielt, Od. 1, 334. 21, 65; vgl. Ap. Rh. 3, 445. – b) sich halten, sich behaupten, ἔχεο κρατερῶς Il. 16, 501. 17, 559, Schol. erkl. ἀντέχου τῆς μάχης; ἄντα σχομένη, gegenüber Stand haltend, Od. 6, 141; wie das act. mit dem acc., οὐδ' ἔτι φασὶν Ἕκτορος μένος καὶ χεῖρας σχήσεσϑαι, Il. 17, 639. 12, 126. – c) sichan Etwashalten, festhalten, τῷ (ἐρινεῷ) προςφὺς ἐχόμην Od. 12, 433; c. gen., πέτρης Od. 5, 429; ἀώτου ϑεσπεσίοιο 9, 435; ἀκμάζει βρετέων ἔχεσϑαι Aesch. Spt. 95; δράκοντος δ' εἴχετο γενύων Pind. P. 4, 244; ὁποῖα κισσὸς δρυὸς ὅπως τῆςδ' ἕξομαι Eur. Hec. 396; ἐμῆς ἔχετο χερός Bacch. 197; πέπλων I. A. 1461; ὡς πείσματος Plat. Legg. X, 893 b; καί μοι ἕπου χλαμύδος ἐχόμενος Luc. Tim. 30; übertr., τῆς αὐτῆς γνώμης ἔχομαι, ich halte mich an derselben Ansicht, bleibe dabei, Thuc. 1, 140; τοῦ αὐτοῦ λόγου 5, 49, wie Her. 7, 5; τῆς προφάσιος 6, 94; ἐπωνυμιέων, Namen haben, 2, 17; τῆς σωτηρίας, an der Rettung eifrig arbeiten, Xen. An. 6, 1, 17; τοῠ πολέμου Thuc. 6, 88, wie ἔργου Pind. P. 4, 233; Her. 2, 17; Thuc. 2, 2; Arr. An. 6, 6, 6 u. A.; μάχης, ἧς νῠν ἔχονται Soph. O. C. 425; – ἑξόμεϑα αὐτοῦ, wir werden uns an ihn halten, Xen. An. 7, 6, 41; Ar. Plut. 101; – τὸν νομοϑέτην ἀληϑείας ἐχόμενον, der sich an der Wahrheit hält, sich derselben befleißigt, Plat. Legg. IV, 709 c. – Ἃ διδασκάλων ἔχεται, was die Lehrer betrifft, Plat. Prot. 324 d, vgl. ὅσα ἔχεται τῶν αἰσϑήσεων Legg. II, 661 a; – σέο ἕξεται, von dir wird es abhangen, Il. 9, 102. Mit ἐκ vbdn, Ἀλκινόου ἐκ τοῠδ' ἔχεται ἔργον τε ἔπος τε Od. 11, 346, hängt von ihm ab. – Hierher ist auch wohl Soph. O. R. 709 zu ziehen, βρότειον οὐδὲν μαντικῆς ἔχον τέχνης, wo die Schol. ἐχόμενον, ἁπτό μενον erklären. – d) unmittelbar daranstoßen, darauf folgen, zusammenhangen, bes. im partic., οἱ ἐχόμενοι, die Nachbarn, Her. 1, 134, τούτων ἔχονται οἱ Γελιγάμμαι 4, 169; Thuc. 5, 67; ἐν τῇ ἐχομένῃ ἐμοῠ κλίνῃ Plat. Conv. 217 d; τὴν ἐχομένην χώραν κατέχον ἐκείνης Parm. 148 e; δύ' εἶναι χάσματε ἐχομένω ἀλλήλοιν Rep. X, 614 c, dicht aneinanderliegend; Salamis heißt ἡ ἐχομένη νῆσος Isocr. 4, 96; τὰ τούτων ἐχόμενα. was damit zusammenhängt, ibd. 4, 23; Plat. Rep. III, 389 c; neben ὅμοια Legg. VII, 811 d; bes. auch beim Aufführen der Schlachtordnung, z. B. Πρόξενος ἐχόμενος, daneben stand Proxenus, Xen. An. 1, 8, 4; ἐχομένους ὅτι μάλιστα τῶν ἁρμάτων ἕπεσϑαι, sich so dicht wie möglich an die Wagen haltend, Xen. Cyr. 7, 1, 9. – Mit dem dat. scheinbar Plat., ἐάν τίς σε τὰ ἐχόμενα τούτοις ἐφεξῆς ἅπαντα ἐρωτᾷ Gorg. 494 a, wo der dat. von ἐφεξῆς abhangen kann, aber sicher D. Sic. 3, 24 ἐχόμενοι τούτοις εἰσὶν οἱ ὑλοφάγοι; vgl. Pol. 12, 17, 7 u. a. Sp.; τοῦ ἐχομένου ἔτους, im folgenden Jahre, Thuc. 6, 3; ἐκ τῶν ἐχομένων γνώσεσϑε, ihr werdet aus dem Folgenden einsehen, Isocr. 6, 29; ἐν τοῖς ἐχομένοις ἔσται φανερόν Arist. H. A. 5, 11. – Zuweilen wird damit nur eine Hervorhebung des Subjects bezweckt, wie bei Her. τὰ τῶν ὀνειράτων, καρπῶν, σιτίων, οἰκετῶν ἐχόμενα, Alles was auf die Träume, Früchte u. s. w. Bezug hat, die Träume u. s. w. mit allen Umständen, 1, 120. 190. 2, 78. 3, 25. 66. 5, 49. 8, 142. – e) sich enthalten, abstehen wovon, absolut, Il. 9, 235, wie σχέο, laß ab, 21, 379, σχέσϑε 22, 416; ἔχεσϑ', ἔχεσϑε, wie im act., haltet an, Eur. Or. 1349; gew. c. gen., σχέσϑαι μάχης, βίης, Il. 3, 84 Od. 4, 422; ἐχώμεϑα δηϊοτῆτος ἐκ βελέων Il. 14, 129; οἱ Αἰγινῆται ἔσχοντο τῆς τιμωρίης Her. 6, 85, sie standen davon ab, vgl. 7, 237; ἔσχοντο μάχης, δρόμου, Plut. Rom. 30 Caes. 32; μανίης ἔσχετο Luc. Dea Syr. 22; auch mit folgdm inf., Ap. Rh. 1, 328. So wird auch Soph. O. R. 891 τῶν ἀϑίκτων ἕξεται erkl., er wird sich enthalten, während Andere übersetzen "er wird sich an dem Unnahbaren "halten, es antasten". – Thuc. braucht so auch das act., Ἑλληνικοῦ πολέμου ἔσχον οἱ Ἀϑηναῖοι 1, 112. – f) in der Stelle Il. 7, 248, ἐν τῇ δ' ἑβδομάτῃ ῥινῷ σχέτο, hielt die Lanze an, blieb stecken, faßten es Einige passivisch, vgl. ϑαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή Od. 4, 705, sie stockte; κηληϑμῷ ἔσχοντο Od. 11, 333. 13, 2; Callim. Iov. 28 ὑπ' ἀμηχανίης σχομένη, Ap. Rh. 4, 920 οἱ δ' ἄχεϊ σχόμενοι, ἀφασίῃ 3, 811; obwohl auch diese Stellen den passiven Gebrauch nicht erweisen. – g) bei Soph. Ant. 463, εἰ τὸν ἐξ ἐμῆς μητρὸς ϑανόντ' ἄϑαπτον ἐσχόμην νέκυν, ist es = wenn ich ertrüge, duldete, wie das activ. ib. 417 steht, μύσαντες εἴχομεν ϑείαν νόσον. – Das pass. ist schon bei den einzelnen Fällen erwähnt, es ist im Simplex viel weniger in Gebrauch als das act. – Die Bedeutung "wofür halten ( habere, νομίζω)" ist selbst bei Sp. unsicher; Isocr. 12, 30 ist von Bekker τίνας οὖν καλῶ πεπαιδευμένους für die vulgata ἔχω aus einem guten Codex hergestellt.
-
8 выписаться
вы́писаться из домо́вой кни́ги — sich ábmelden lássen (непр.)
вы́писаться из больни́цы — das Kránkenhaus verlássen (непр.), aus dem Kránkenhaus entlássen wérden
-
9 otpustiti
(-štati) entla'ssen; los|las-sen, frei|lassen (84); vera'bschieden, von et. enthe'ben (72), den Abschied geben (50); erla'ssen; o. iz zatvora aus dem Gefängnis entlassen (freilassen); o. iz službe j-n seines Amtes entheben (j-n verabschieden); o. psa s lanca einen Hund von der Kette loslassen; o. iz vojske den Abschied geben; o, iz škole aus der Schule entlassen -
10 за
предлог1) (позади, сзади) hínter (A на вопрос "куда?", D на вопрос "где?"); jénseits ( по ту сторону); áußerhalb ( вне)за забо́р — hínter den Zaun
за забо́ром — hínter dem Zaun
за реко́й — jénseits des Flússes
за́ городом — áußerhalb der Stadt, auf dem Lánde
е́хать за́ город — aufs Land [ins Grüne] fáhren (непр.) vi (s)
вы́бросить за окно́ — aus dem Fénster [zum Fénster] hináuswerfen (непр.) vt
2) (за что-либо, за кого-либо) fürмы бо́ремся за демокра́тию — wir kämpfen für die Demokratíe
отда́ть жизнь за Ро́дину — sein Lében für die Héimat ópfern
голосова́ть за кого́-либо [за что-либо] — für j-m [für etw.] stímmen vi
3) ( на расстоянии) переводится словами weit, entférntза́ сто киломе́тров от Москвы́ — húndert Kilométer von Móskau (entférnt)
4) ( раньше на какое-либо время) не переводитсяза́ два дня до откры́тия — zwei Táge vor der Eröffnung
за́ день [за ме́сяц] до э́того — éinen Tag [éinen Mónat] zuvór
5) ( в течение) während; in (D); im Láufe vonза после́дние два го́да — die létzten zwei Jáhre, während der létzten zwei Jáhre
за́ три дня рабо́та бу́дет сде́лана — in drei Tágen wird die Árbeit gemácht sein, im Láufe von drei Tágen [in drei Tágen] ist die Árbeit fértig
за уро́ком — während der Stúnde
6) ( следом) nach (ставится тж. после сущ. или мест.); hínter... (D) herсле́довать за кем-либо, чем-либо — (nách)fólgen vi (s) (D)
поспеши́ть за кем-либо — j-m (D) nácheilen vi (s)
гна́ться за кем-либо — j-m (D) náchjagen vi (s)
мы бежа́ли за ним — wir líefen ihm nach, wir líefen hínter ihm her
оди́н за други́м — éiner nach dem ánderen
друг за дру́гом — hintereinánder
7) (около, возле, вокруг) an (A на вопрос "куда?", D на вопрос "где?"); beiсиде́ть за столо́м — am Tísch(e) sítzen (непр.) vi
сесть за стол — sich an den Tisch sétzen; sich zu Tisch sétzen
за столо́м ( во время еды) — bei Tisch
8) (вместо, взамен) für; anstélle vonза э́то — dafür
рабо́тать за двои́х — für zwei árbeiten vi
рабо́тать за ма́стера — als Méister árbeiten vi
9) (о плате, цене) fürя купи́л э́ту кни́гу за две́сти рубле́й — ich hábe díeses Buch für zwéihúndert Rúbel gekáuft
за де́ньги — für Geld
10) (с целью получить, привести) nach; um; переводится тж. глаголом hólen vtпойти́ за хле́бом — nach Brot géhen (непр.) vi (s)
пойти́ за до́ктором — den Arzt hólen
де́вушка идёт за водо́й — das Mädchen geht Wásser hólen
я зайду́ [зае́ду] за тобо́й — ich hóle dich ab
11) ( вследствие) infólge, wégen, ausза недоста́тком вре́мени — wégen [aus] Mángel an Zeit, wégen Zéitmangel(s)
12) ( по причине) für, wégenза то, что... — dafür, daß...
награди́ть за что-либо — für etw. belóhnen vt
ему́ объяви́ли вы́говор за опозда́ние — ihm wúrde wégen séiner Verspätung eine Rüge ertéilt
13)взя́ться за рабо́ту — an die Árbeit géhen (непр.) vi (s), sich an die Árbeit máchen
держа́ться за пери́ла — sich am Geländer (fést)hálten (непр.)
взять за́ руку — bei der Hand fássen vt
ни за что (на све́те) — um kéinen Preis, um nichts in der Welt
я заста́л его́ за рабо́той — ich fand ihn bei der Árbeit
ему́ за со́рок (лет) — er ist über víerzig
беспоко́иться за кого́-либо — um j-m (A) besórgt sein
ходи́ть за больны́ми — Kránke pflégen
следи́ за детьми́! — paß auf die Kínder auf!
за по́дписью кого́-либо — unterschríeben [unterzéichnet] von...
за дире́ктора Петро́в ( подпись) — der Diréktor (i.V.) (сокр. от in Vertrétung) Petrów
о́чередь за ва́ми — die Réihe ist an Íhnen
за мной ты́сяча рубле́й — ich bin dir táusend Rúbel schúldig
за исключе́нием — mit Áusnahme von, áusgenommen (A)
за́ полночь — nach Mítternacht
за чем де́ло ста́ло? — worán liegt es?
за и про́тив — das Pro und Kóntra
за мой счёт — auf méine Réchnung; auf méine Kósten (перен.)
за счёт кого́-либо — auf Kósten von
• -
11 вид
I1) внешность, наружность das Áussehen s, тк. ед. ч.; переводится тж. глаголом áussehen er sieht áus, sah áus, hat áusgesehen с изменением структуры предложенияУ него́ больно́й вид. — Er sieht krank áus.
Го́род име́л пра́здничный вид. — Die Stadt sah féstlich áus.
На вид он здоро́в. — Dem Áussehen nach ist er gesúnd. / Er sieht gesúnd áus.
На вид ему́ лет три́дцать. — Dem Áussehen nach ist er um die dréißig.
вид из окна́ — die Áussicht [der Blick] aus dem Fénster
ко́мната с видом на мо́ре — ein Zímmer mit der Áussicht [mit Blick] aufs Méer
Отсю́да чуде́сный, прекра́сный вид. — Von hier (aus) hat man éine wúnderbare, hérrliche Áussicht [éinen wúnderbaren, hérrlichen Blick].
С телеба́шни открыва́ется прекра́сный вид на го́род. — Vom Férnsehturm (aus) bíetet sich éine schöne Áussicht [ein schöner Blick] auf die Stadt.
3) изображение, рисунок и др. die Ánsicht =, enальбо́м с видами Москвы́ — ein Album mit Ánsichten von Móskau
откры́тки с видами Берли́на — Ánsichtskarten von Berlín
предста́вить статью́ в испра́вленном виде — den Artíkel in verbésserter Fássung vórlegen
есть о́вощи в сыро́м и варёном виде — Gemüse roh und gekócht éssen
предста́вить да́нные в виде табли́цы — Dáten in Form éiner Tabélle dárstellen
Сего́дня в виде исключе́ния я встал по́зже. — Héute bin ich áusnahmsweise später áufgestanden.
(с)де́лать вид, что... — tun, als ob...
Он сде́лал вид, что не узнаёт [не узна́л] меня́. — Er tat, als ob er mich nicht erkénne
•II1) разновидность die Art =, enвиды спо́рта — Spórtarten
виды расте́ний — Pflánzenarten
2) грам. der Aspékt (e)s, eсоверше́нный, несоверше́нный вид глаго́ла — der vóllendete [perfektíve], únvollendete [ímperfektive] Aspékt des Verbs
-
12 следовать
несов.; сов. после́довать1) двигаться вслед за кем / чем-л. fólgen (s) за кем / чем-л. → DЭкскурсово́д пошёл вперёд, мы (по)сле́довали за ним. — Der Muséumsführer ging vorán, wir fólgten ihm.
Одна́ маши́на сле́довала за друго́й. — Ein Áuto fólgte dem ánderen.
Он сле́довал за ней повсю́ду. — Er fólgte ihr auf Schritt und Tritt.
2) происходить вслед за чем-л. fólgen ↑ за чем-л. → auf A или D без предлогаОди́н уда́р гро́ма сле́довал за други́м. — Ein Dónnerschlag fólgte auf den ánderen [dem ánderen].
За пе́рвым письмо́м после́довало второ́е. — Auf den érsten Brief [Dem érsten Brief] fólgte der zwéite.
Продолже́ние сле́дует. — Fórtsetzung fólgt.
Отве́та не после́довало. — Die Ántwort blieb áus.
3) поступать в соответствии с чем-л. fólgen ↑ чему-л. D, befólgen ↑ чему-л. → A (дополнения при обоих эквивалентах обязательны)Он после́довал её сове́ту. — Er fólgte íhrem Rat. / Er befólgte íhren Rat.
4) о выводе, результатах fólgen ↑, получаться sich ergében das ergíbt sich, ergáb sich, hat sich ergében из чего-л. aus DИз ска́занного сле́дует, что... — Aus dem Geságten folgt [ergíbt sich], dass...
Из э́того сле́дует вы́вод. — Daráus ergíbt sich fólgender Schluss.
5) о поездах и др. fáhren er fährt, fuhr, ist gefáhrenЭ́тот по́езд сле́дует до Берли́на че́рез Брест. — Díeser Zug fährt bis Berlín über Brest.
По́езд сле́дует до Москвы́ без остано́вок. — Der Zug fährt bis Móskau dúrch.
6) безличн. сле́дует, сле́довало кому-л. что-л. (с)делать при указании лица (кому) переводится личной формой модальн. глаголов: кому-л нужно müssen er muss, músste, hat... müssen; должно быть кем-л. сделано sóllen er soll, sóllte, hat... sóllen в Indikativ и Konjunktiv с изменением структуры предложения кому-л. → N; без указания лица man muss, man müsste; man soll, man sóllte что-л. сделать Infinitiv, а тж. конструкцией sein + zu + InfinitivЭ́то сле́дует знать ка́ждому. — Das muss [soll] jéder wíssen.
Тебе́ сле́дует с ним поговори́ть. — Du sólltest [musst, müsstest] mit ihm spréchen.
Нам сле́довало поду́мать об э́том ра́ньше. — Wir hätten früher darán dénken müssen [sóllen].
Никогда́ не сле́дует э́того де́лать. — Das sóllte man nie tun.
Сле́дует испо́льзовать о́пыт э́той фи́рмы. — Man muss die Erfáhrungen díeser Fírma zunútze máchen.
Э́то сле́дует сде́лать сего́дня же. — Das ist noch héute zu erlédigen.
Э́того сле́довало ожида́ть. — Das war zu erwárten.
Здесь сле́дует напо́мнить о том, что... — Es sei hier darán erínnert, dass…
-
13 забыть
vergéssen (непр.) vt; líegenlassen (непр.) vt ( оставить); vernáchlässigen vt ( пренебречь чем-либо)я э́то соверше́нно забы́л! — das ist mir völlig entfállen!
••и ду́мать забу́дь! — schlag dir das aus dem Kopf!
э́того я тебе́ никогда́ не забу́ду! — das wérde ich dir nie vergéssen!
-
14 уволить
1) (со службы и т.п.) entlássen (непр.) vt; kündigen vi (кого́-либо - D) ( с официальным уведомлением); féuern vt (разг.)уво́лить в о́тпуск воен. — beúrlauben vt; Úrlaub gében (непр.) (кого́-либо - D)
уво́лить с вое́нной слу́жбы — aus dem Militärdienst entlássen (непр.) vt
уво́лить в отста́вку воен. — in den Rúhestand versétzen vt
уво́льте меня́ от э́того — erspáren Sie mir das, verschónen Sie mich damít
-
15 русский
I прилагат.1) относящийся к России, русским rússischру́сские газе́ты — rússische Zéitungen
ру́сская литерату́ра — die rússische Literatúr
ру́сские наро́дные пе́сни — rússische Vólkslieder
а) определение к слову "язык" rússisch; в сочет. типа: учебник русского языка, по русскому языку Rússisch...ру́сский язы́к — die rússische Spráche, см. тж. б), в)
исто́рия ру́сского языка́ — die Geschíchte der rússischen Spráche
уче́бник ру́сского языка́ [по ру́сскому языку́] — das Rússischlehrbuch
учи́тель ру́сского языка́ — der Rússischlehrer
заня́тия по ру́сскому языку́ — der Rússischunterricht
б) русский (язык) как язык общения и предмет обучения (das) Rússisch G не употр. обыкн. без артикля, при наличии определения с неопределённым артик-лемОн зна́ет ру́сский (язы́к). — Er kann Rússisch.
Он не зна́ет ру́сского (языка́). — Er kann nicht Rússisch. / Er kann [verstéht] kein Rússisch.
Я учу́ ру́сский (язы́к). — Ich lérne Rússisch.
На второ́м уро́ке у нас ру́сский (язы́к). — In der zwéiten Stúnde háben wir Rússisch.
Он преподаёт ру́сский (язы́к). — Er unterríchtet Rússisch.
Он говори́т на хоро́шем ру́сском языке́. — Er spricht ein gútes Rússisch.
Что, кака́я оце́нка у тебя́ по ру́сскому (языку́)? — Was, wélche Zensúr hast du in Rússisch?
в) русский (язык) как языковая система (при характеристике грам. строя, лексики, произношения, при переводе) das Rússische des Rússischen, dem Rússischen всегда с определённым артиклемпереводи́ть на ру́сский (язы́к), с ру́сского (языка́) — ins Rússische, aus dem Rússischen übersétzen
В ру́сском (языке́) шесть падеже́й. — Es gibt im Rússischen sechs Fälle.
IIЭ́та кни́га - перево́д с ру́сского. — Díeses Buch ist éine Übersétzung aus dem Rússischen.
Он ру́сский. — Er ist Rússe.
Мы ру́сские. — Wir sind Rússen.
-
16 oteti
nehmen, ab|nehmen, weg|nehmen (97), entrei'ßen (106), entra'f-fen, ab|ringen (110), ab|zwingen (203); o. se sich los|machen, sich los|arbeiten; silom o. erpre'ssen, ab|nötigen; o. lukavošću ab|listen, durch List errei'chen; o. knjigu iz ruke das Buch aus der Hand reißen (entreißen); (kolokv.) o. pred nosom vor der Nase wegnehmen; o. riječ iz usta das Wort aus dem Munde nehmen (abnehmen); o. neprijatelju plijen dem Feinde die Beute abringen (abzwingen); o. lađu ein Schiff kapern; nisam se mogao o. ich konnte mich nicht losmachen -
17 демобилизованный
1) прил. (aus dem Dienst) entlássen2) в знач. сущ. м (aus dem Dienst) Entlássene sub m -
18 тюрьма
жGefängnis n (-ss-), Kérker mвы́пустить из тюрьмы́ — aus dem Gefängnis entlássen (непр.) vt; auf fréien Fuß sétzen vt
бро́сить в тюрьму́ — éinkerkern vt
бежа́ть из тюрьмы́ — (aus dem Gefängnis) áusbrechen (непр.) vi (s)
-
19 istupati
(-iti) aus|treten (b); auf|treten (b), hervo'r|treten (b) (175); auf|lassen, verla'ssen (84); L iz nekoga društva aus einem Verein austreten; javno (oprezno, odlučno) i. öffentlich (vorsichtig, entschlossen, ene'rgisch) auftreten; i. iz službe aus dem Dienste treten, den Dienst (eine Stelle) auflassen -
20 дом
1) здание das Haus es, Häuserбольшо́й, высо́кий, краси́вый, ста́рый, ве́тхий дом — ein gróßes, hóhes, schönes, áltes, báufälliges Haus
деревя́нный дом — ein Hólzhaus
кирпи́чный дом — ein Bácksteinhaus
двухэта́жный дом — ein éinstöckiges [ein zwéigeschossiges] Haus
совреме́нные многоэта́жные дома́ — modérne Hóchhäuser
жилы́е дома́ — Wóhnhäuser
но́мер дома — die Háusnummer
стро́ить, ремонти́ровать, сноси́ть дома́ — Häuser báuen, renovíeren [-v-] [ капитально saniéren], ábreißen
войти́ в дом — das Haus betréten [ins Haus (éin)tréten]
вы́йти из дома — aus dem Haus géhen [das Haus verlássen]
Э́тот дом нахо́дится на на́шей у́лице. — Díeses Haus liegt in únserer Stráße.
У них свой со́бственный дом. — Sie háben [besítzen] ein (éigenes) Haus.
Мы живём в но́вом доме. — Wir háben éine Néubauwohnung. / Wir wóhnen in éinem Néubau.
Бу́лочная в сосе́днем доме. — Der Bäcker ist im Náchbarhaus.
Маши́на останови́лась у на́шего дома. — Der Wágen hielt vor únserem Haus.
У него́ нет бо́льше дома. — Er hat kein (ríchtiges) Zuháuse mehr.
У них ую́тный дом. — Sie háben ein gemütliches Zuháuse.
Я тоску́ю по дому. — Ich séhne mich nach Zuháuse. / Ich hábe Héimweh.
У них в доме всегда́ мно́го госте́й. — Sie háben (in íhrem Haus) immer viel Besúch.
Я люблю́ быва́ть в э́том доме. — Ich géhe gern zu díeser Famíli|e [in díeses Haus].
Я позвоню́ тебе́ из дома. — Ich rúfe dich von zu Háuse aus án.
У неё всегда́ мно́го дел по дому. — Sie hat zu Háuse ímmer viel zu tun.
Мы помога́ем ба́бушке по дому. — Wir hélfen únserer Óma bei der Háusarbeit.
3) в названиях учреждений das Haus ↑; для проживания кого л. das Heim (e)s, e (обыкн. в составе сложного слова с определением) ↑дом культу́ры — das Kultúrhaus
дом учи́теля — das Haus des Léhrers
дом о́тдыха — das Féri¦enheim [das Erhólungsheim]
де́тский дом — das Kínderheim
дом престаре́лых — das Áltenheim [das Áltersheim], в ФРГ das Seniórenheim
вызыва́ть на́ дом — см. вызывать
доставля́ть на́ дом — см. доставлять
задава́ть на́ дом — см. задавать
зада́ние на́ дом — см. задание;
- 1
- 2
См. также в других словарях:
Klobasse — Klo|bạs|se, Klo|bạs|si, die; , …ssen [aus dem Slaw., vgl. tschech., slowak. klobása = Wurst] (österr.): grobe, gewürzte Wurst. * * * Klo|bạs|se, (auch:) Klo|bạs|si, die; , ...ssen [aus dem Slaw., vgl. tschech., slowak. klobása = Wurst]… … Universal-Lexikon
Klobassi — Klo|bạs|se, Klo|bạs|si, die; , …ssen [aus dem Slaw., vgl. tschech., slowak. klobása = Wurst] (österr.): grobe, gewürzte Wurst. * * * Klo|bạs|se, (auch:) Klo|bạs|si, die; , ...ssen [aus dem Slaw., vgl. tschech., slowak. klobása = Wurst]… … Universal-Lexikon
essen — zu Tisch sein; tafeln; (eine) Mahlzeit zu sich nehmen; dinieren; speisen; verspachteln (umgangssprachlich); weghauen (umgangssprachlich); Nahrung aufnehmen; … Universal-Lexikon
Essen — Nahrungsmittel; Lebensmittel; Esswaren; Nahrung; Viktualien (veraltet); Gericht; Mahl; Mahlzeit; Speise; Stadt an der Ruhr (umgangssprachli … Universal-Lexikon
Hessen — Hẹs|sen; s: deutsches Bundesland. * * * I Hẹssen, deutscher Stamm im Siedlungsgebiet der germanischen Chatten (Einzugsgebiet von Eder, Fulda und Lahn; ab dem 5. Jahrhundert unter fränkischer Herrschaft). Während sich die Hessen in der… … Universal-Lexikon
Feuerungsanlagen — (hierzu Tafel »Feuerungsanlagen I III«), Vorrichtungen zur Verbrennung von Brennstoffen (Brennmaterialien) und zur Nutzbarmachung der bei der Verbrennung entwickelten Wärme. Jede Feuerungsanlage besteht aus drei Teilen: 1) der eigentlichen… … Meyers Großes Konversations-Lexikon
Hausgenoß, der — Der Hāusgenóß, des ssen, plur. die ssen, Fämin. die Hausgenossinn, plur. die en, der Genoß oder die Genossin eines und eben desselben Hauses. 1. Von Haus, so fern es ein Wohnhaus bedeutet. 1) Personen, welche mit einander in einem… … Grammatisch-kritisches Wörterbuch der Hochdeutschen Mundart
Farbstoffe — (Pigmente), sehr verschiedenartige Substanzen, von deren Eigenschaften man besonders die Farbe berücksichtigen will. Viele chemische Verbindungen besitzen charakteristische Färbung, und diese gehört so sehr zu dem Wesen der fraglichen Substanz,… … Meyers Großes Konversations-Lexikon
Bonifacius, SS. (7) — 7SS. Bonifacius, Aëp. ac Germanorum Apostolus, et 52 Socii MM. (5. Juni, al. 30. Nov.) Der hl. Bonifacius, Erzbischof von Mainz, Apostel von Deutschland und Martyrer, wurde um das Jahr 680 zu Kirton (Cridiadunum) in der Grafschaft Devonshire in… … Vollständiges Heiligen-Lexikon
ENIGMA-M4 — Die nur von den deutschen U Booten eingesetzte Schlüsselmaschine ENIGMA M4 ist die kryptographisch stärkste ENIGMA Variante Die ENIGMA M4 (auch Schlüssel M genannt, genauer: Schlüssel M Form M4) ist eine Rotor Schlüsselmaschine, die im Zweiten… … Deutsch Wikipedia
Enigma-M4 — Die nur von den deutschen U Booten eingesetzte Schlüsselmaschine ENIGMA M4 ist die kryptographisch stärkste ENIGMA Variante Die ENIGMA M4 (auch Schlüssel M genannt, genauer: Schlüssel M Form M4) ist eine Rotor Schlüsselmaschine,… … Deutsch Wikipedia